deBeschaving: het leukste festival van het jaar
| 3-9-2007 16:04:57 |
| Afgelopen zaterdag ben ik voor het eerst eens naar festival deBeschaving geweest, bij Utrecht. En dat was beslist niet voor het laatst. Sterker nog, ik vond het het leukste festival van dit jaar!
deBeschaving is eigenlijk Lowlands in het klein. Ook leuk en kleurrijk aangekleed, meerdere podia, van pop, rock, singer/songwriter en dance muziek tot straattheater, schrijvers, comedy, kunst enz. Ook gevarieerde keuze in eten, gezellige zit-mogelijkheden, een goede sfeer en zelfs het ‘doorgangetje’ was hetzelfde. De acts zijn allemaal een graad kleiner, maar de prijs is daar dan ook naar: 25 euro. Maar daarom zeker niet minder. Ik was meerdere malen positief verrast door de programmering en heb veel gelachen. Eerst een stukje persoonlijke voorgeschiedenis(als je haast hebt moet je dit maar overslaan) Een jaar of 12 terug was ik 17 en zat ik in 5 VWO (schooljaar ’94-’95). In die periode leerde ik veel muziek kennen. Niet zoals nu via internet, maar door radio en vrienden. In die periode is mijn muzieksmaak gevormd en voor goed bepaald. Er kwamen heel veel goede albums uit in dat jaar*. In dat jaar is ook mijn festivalhart geboren. Ik zag Pinkpop ’94 op TV en dacht “dat wil ik ook”. Dus op Pinkpop ’95 was ik erbij, met The Levellers, Bettie Serveert, Van Dik Hout, dEUS, Heather Nova, Live enz. (en sindsdien nooit meer weg geweest). Ik heb daar maarliefst drie t-shirts gekocht: een Pinkpop-shirt, een Levellers-shirt en één van Bettie Serveert. Daar heb ik nog vaak in gelopen. (Ik was zo’n fan van The Levellers dat ik later nog met dwaas Leveller-mutsje rondgelopen heb en zelfs een didgeridoo heb gekocht). Geweldige tijd. Sindsdien altijd fan gebleven, heb ik deze acts gevolgd en cd’s gekocht. The Levellers heb ik nog een paar keer live gezien, maar bijvoorbeeld Bettie Serveert nooit meer. Toen ik de line-up van deBeschaving las dacht ik meteen: “DIT is mijn kans om m’n helden van 12 jaar terug weer eens mee te maken”. Dus samen met mijn tweelingbroer eropaf. 
Rustig en overzichtelijk Toen we aankwamen (en dat was later dan gepland door de slechte bewegwijzering) was Moke net begonnen op het openlucht hoofdpodium. Wat me meteen opviel was dat het zo rustig was. Moke is toch goed bezig de laatste tijd zou je denken, maar er stond slechts een handjevol mensen. Gedurende de dag werd het wel steeds drukker, maar echt druk is het nooit geworden. Jammer misschien voor het festival, maar ik vond het heerlijk. Geen moment ergens in de rij gestaan. Niet voor eten, drinken, binnenkomst, pinnen, zitten, toiletten, cabaret of optredens. Het festival was heel overzichtelijk en je kon bij elke act zonder moeite helemaal naar voren lopen. Was het optreden om 18:00 uur afgelopen en begon het volgende om 18:00 uur in de tent aan de andere kant van het terrein, dan hoefde je nog geen minuut te missen en stond je ook daar weer vooraan. Heerlijk.   Lekker warm en gezellige hoekjes Moke speelde gewoon goed en zowaar, daar kwam ‘the summer’, want de zon brak door en het was zelfs warm. Helaas waren we te laat voor Mintzkov en The Kevin Kostners. Op het terrein waren veel ‘gezellige hoekjes’ gecreëerd. Zoals de United Keets of Urbanizer. Een stel bouwketen met een podium, lekkere biologische saté (zo goed heb ik nog nooit op een festival gegeten), sangria, voldoende zitkussens, een zandbak voor de kinderen, een tapas-terras en een podium met locale bandjes. Daar speelde Leine. Een meisje met gitaar die een heerlijke sfeer neerzette met een zwoele jazzy stem. Helaas werd het geluid ernstig overstemd door dat van het hoofdpodium.   In deBevlieging (de grote tent) werd Lilian Hak aangekondigd als ‘het best bewaarde geheim van Utrecht’. Nooit van gehoord. Wij stonden buiten een heerlijk broodje smos te eten (dus daarvoor hoef je ook al niet meer naar de Belgische festivals), toen we de tent in werden gelokt door de lekkere beats en het mooie stemgeluid van Lilian. Dat was een aangename verassing. Toen naar C-Mon & Kypski. Wat een zonnig dansfeest maken die gasten ervan! ‘Oh, what a beautiful Day!’ Leuk om te zien dat ze het zelf ook zo leuk vinden. Ze hebben echt humor. En ze waren niet de enige, want ik heb heel wat afgelachen op deBeschaving. Naast het goede cabaret in de ronde tent met stoeltjes van de Comedy Explosion en Op Sterk Water, vond ik  Lucky Fonz III (kuch) misschien nog wel het grappigst. Een jonge Amsterdammer die na een carrière als straatmuziekant, barpianist en folkmuziekant, vorig jaar de Grote Prijs van Nederland won als singer/songwriter die breekbare Bob Dylan achtige liedjes speelt. In z’n eentje met een akoestische gitaar mocht hij in die circustent afsluiten. Hij had concurrentie van Krezip en T. Raumschmiere, maar wist met grappige teksten en nog leukere aankondigingen veel mensen binnen te houden. Nadat ik nog even gestampt had op Monstertruckdriver van T.Raumschmiere, heeft hij mij ook geboeid doen luisteren.  Niet altijd even zuiver, maar (misschien daardoor) wel heel gevoelig en mooi. Met teksten als “wie hoor ik daar? Krezip. Heerlijk is dat, zo’n festival. Dan kan je tijdens je optreden ook nog andere bandjes luisteren. En zij luisteren nu ook naar mij, want zij zijn fan van mij. Echt waar” een tip voor wie naar Crossing Border gaat. In de middag zorgde vier Zweedse gekken voor lol in deBevlieging. Sirqus Alfon is een act waarbij soms in slow motion, soms in sneltreinvaart een stel clowns met nepsnorren en maf haar op speelgoedinstrumenten en een klassieke contrabas alle klassiekers van de 90’s voorbij laat komen. Van 2 Unlimited tot Blur en van Snap tot KrisKros. Opvallend leuk was trouwens ook dat Anouk als 'achtergrondzangers' bij Postman optrad, zoals ik zag en hoorde vanaf het dakterras van de tappas-bus.
En dan waar ik eigenlijk voor kwam… Bettie Serveert en The Levellers. Bettie verving Kate Nash in de tent. Het was niet druk. Ze speelden goed en gedegen. Veel nieuwe nummers. Gelukkig ook Private Suit, Versace en de klassieker Kid’s Allright. Maar na de laatste tonen waren ze om stopt 19:00 uur weg en het publiek ook. Geen toegift dus. En dat is jammer, want op de setlist stond nog wel PalomineHelaas. Toch leuk om Peter Visser en Carol van Dijk weer eens van heel dichtbij aan het werk te zien. En ze heeft nog steeds zo’n blik…  
  The Levellers was duidelijk het hoogtepunt van de dag. Had je mij vooraf gevraagd welke nummers ik graag had willen horen en in welke volgorde, dan had ik het niet zo goed kunnen bedenken als wat ze hebben gedaan. Van het begin af aan was het knallen met alle klassiekers achter elkaar. Geen rustige of nieuwe nummers, maar gewoon met veel plezier en overtuiging gewoon One Way en Liberty en dan meteen Riverflow erachteraan. Heerlijk! Oude tijden herleefde weer. Mijn eerste Pinkpop-gevoel kwam weer naar boven en ik wist weer waarom ik jaren geleden met dat dwaze mutsje had rondgelopen. Bedankt Levellers en programmeurs! Voor degene die het ook zo leuk vonden: koop de dvd “Chaos Theory”. Die is erg leuk en bevat leuke extra’s.  
Krezip sloot het festival af. Goede show, goede nummers en een welwillend publiek. Niks op aan te merken. Behalve dan dat ik precies dezelfde show een week of vier terug ook al op mijn eiegen stranje op Schollenpop had gezien, dus daarom voor mij minder verrassend. En we liepen zonder te wachten zo weer naar buiten, stapten in de auto en reden zonder moe te zijn geworden met een grote glimlach weer tevreden terug naar huis. Hieronder nog een paar filmpjes. Let op, dit is met zo'n klein cameraatje gemaakt, dus de amateurkwaliteit en slecht geluid. Maar het gaat om de impressie... In volgorde: Bettie Serveert, C-Mon & Kypski, Sirqus Alfon, Krezip, Levellers *) Denk aan: Beck (Loser), Live (Throwing Copper), dEUS (Worst Case Scenario), Life of Agony (Ugly), Cracker (Kerosene Hat), The Offspring (Smash), The Prodigy (Music for the Jilted Generation), Rage Against the Machine (Rage Against the Machine), Smashing Pumpkins (Siamese Dream), Bettie Serveert (Palomine), The Levellers (Levelling the land), Heather Nova (Oyster), Dog Eat Dog (All Boro Kings), Van Dik Hout (Van Dik Hout), Skunk Anansie (Paranoid & Sunburnt), Alanis Morissette (Jagged Little Pill), Björk (Debut), Leftfield (Leftism), The Chemical Brothers (Exit Planet Dust), Radiohead (The Bends), Bush (Sixteen Stone). Stuk voor stuk nog steeds aan te raden. Tekst, foto's, filmpjes: René Jol |
 Printvriendelijke versie |
|
|
|
|
Van: Rene2 Geplaatst op: 4-9-2007 22:46:02 |
Van: Mesa Geplaatst op: 4-9-2007 14:29:57 |
Van: donnie Geplaatst op: 4-9-2007 14:12:17 |
Van: yannic Geplaatst op: 4-9-2007 13:24:51 |
Van: Arend Geplaatst op: 4-9-2007 12:41:56 |
Van: Erik Geplaatst op: 4-9-2007 10:01:27 |
Van: Debbie Geplaatst op: 4-9-2007 9:51:41 |
Van: skabuoy Geplaatst op: 4-9-2007 0:13:05 |
Van: Martijn Geplaatst op: 3-9-2007 19:59:01 |
* = Je email-adres zal niet getoond worden.
De extra vraag is toegevoegd om automatische spammers te weren.
Als je je cookies aan hebt staan, verschijnt deze vraag maar één keer.
